Ngayon, ako ay naglaro ng badminton kasama ang Mama ko at ang kanyang mga katrabaho sa hospital na pinagtatrabahuhan nya. Doon kami naglaro sa isang badminton court na pag-aari ng mga members ng church sa lugar na iyon. Magandang ideya ang naiisip nilang 'yun, dahil magagamit nila ang court na 'yun pag mayroon silang mga church activities. What a brilliant idea!!
Super nakakapagod mag-laro ng badminton. Ngayon na lang kasi ako ulit nakapaglaro ng favorite sport ko after ng ilang years. Meron pa pala akong mga skills pagdating sa paglalaro ng badminton. Haha. Hindi naman sa pagmamayabang, ay naging varsity ako ng badminton wayback noong 2nd year high school ako nung kami ay nasa Laguna pa. Haha, hanggang ngayon ay hindi ko alam kung bakit nakuha ako bilang varsity sa school namin noon. Hindi naman ako magaling. Pero nakapaglaro na rin ako sa district meet doon, pero sa kasawiang pala ay hindi naman kami nanalo. Ang gagaling kasi ng mga kalaban namin nun, super trained na trained kasi sila, eh samantalang mga beginners pa lang kami. Pero ayos lang 'yun dahil nagkaroon naman ako ng experience na makasali sa mga ganoong mga liga.
Sobrang nang-hina ako pagkatapos namin maglaro. Nakalaro ko ang mga kasamahan ni Mama sa trabaho. Ang nakakatuwa pa nito, nakilala ko at nakalaro ko rin sa badminton ang kaibigan ng aking kaibigan na si Juliet, na isang nurse sa hospital na pinagtatrabahuhan ng aking Mama. Medyo mahaba ang kanyang name kaya hindi ko natandaan, ang narinig ko lang na tawag sa kanya ay Pabs, tama nga ba? Hehe. Hello Pabs!
Tamang-tama naman ang paglalaro ko dahil medyo tumaba ako ngayon, buti na lang ay nakapag burn ako ng mga calories sa aking katawan. Haha.
Nag-enjoy naman ako sa aking pag-lalaro, kaya sana sa isang linggo ay makasama ulit ako sa kanilag pag-lalaro.
Super nakakapagod mag-laro ng badminton. Ngayon na lang kasi ako ulit nakapaglaro ng favorite sport ko after ng ilang years. Meron pa pala akong mga skills pagdating sa paglalaro ng badminton. Haha. Hindi naman sa pagmamayabang, ay naging varsity ako ng badminton wayback noong 2nd year high school ako nung kami ay nasa Laguna pa. Haha, hanggang ngayon ay hindi ko alam kung bakit nakuha ako bilang varsity sa school namin noon. Hindi naman ako magaling. Pero nakapaglaro na rin ako sa district meet doon, pero sa kasawiang pala ay hindi naman kami nanalo. Ang gagaling kasi ng mga kalaban namin nun, super trained na trained kasi sila, eh samantalang mga beginners pa lang kami. Pero ayos lang 'yun dahil nagkaroon naman ako ng experience na makasali sa mga ganoong mga liga.
Sobrang nang-hina ako pagkatapos namin maglaro. Nakalaro ko ang mga kasamahan ni Mama sa trabaho. Ang nakakatuwa pa nito, nakilala ko at nakalaro ko rin sa badminton ang kaibigan ng aking kaibigan na si Juliet, na isang nurse sa hospital na pinagtatrabahuhan ng aking Mama. Medyo mahaba ang kanyang name kaya hindi ko natandaan, ang narinig ko lang na tawag sa kanya ay Pabs, tama nga ba? Hehe. Hello Pabs!
Tamang-tama naman ang paglalaro ko dahil medyo tumaba ako ngayon, buti na lang ay nakapag burn ako ng mga calories sa aking katawan. Haha.
Nag-enjoy naman ako sa aking pag-lalaro, kaya sana sa isang linggo ay makasama ulit ako sa kanilag pag-lalaro.
Posts
1 comments:
Sa kasawiang palad din ay wala akong sport! haha.
Hmm.. magandang idea nga yung badminton court. Yung mga youth pwedeng magkaroon ng badminton activity and fellowship.
Youth ministries should go out of the box and be very much innovative to get more youth people to Christ!
Post a Comment